Wieloryby w Rewalu: dwa stalowe szkielety, które stały się znakiem całej miejscowości

Plac Wielorybów to coś więcej niż tło do zdjęć. To główny plac Rewala, z którego schodzi się na plażę, gdzie latem grają jazzmani, startują biegi i odbywa się Noc Świętojańska. Poniżej znajdziesz historię rzeźb i przebudowy centrum, legendę, która je zainspirowała, ciekawostki o prawdziwych wielorybach w Bałtyku oraz pomysły na spacer po okolicy.

Gdzie stoją wieloryby

Rzeźby stoją na Placu Wielorybów w centrum Rewala, przy ulicy generała Władysława Sikorskiego, w rejonie skrzyżowania z ulicą Westerplatte. Gmina opisuje plac jako zwieńczenie deptaku, który zaczyna się przy rondzie obok kościoła. Plac kończy taras widokowy, który jest zarazem głównym zejściem na plażę. W 2026 roku przy zejściu nr 5 od Placu Wielorybów działało kąpielisko strzeżone.

Trudno je przegapić: idąc deptakiem od strony kościoła, widzisz najpierw większego wieloryba, a za nim mniejszego, jakby płynęły w stronę morza. Wokół są ławki, lokale i stoiska, a za tarasem otwiera się widok na Bałtyk. W sezonie plac jest najbardziej ruchliwym miejscem w miejscowości, szczególnie po południu, gdy ludzie wracają z plaży.

Legenda o wielorybie z rewalskich sieci

Według legendy przytaczanej przez gminę w XVIII wieku tutejsi rybacy wyłowili z Bałtyku wieloryba. Ta opowieść stała się inspiracją dla rzeźbiarza. Nie wiadomo, ile w niej prawdy i jakie zwierzę mogło trafić do sieci, ale wieloryb dobrze pasuje do rybackiej tożsamości Rewala. Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1434 roku, a od 1466 roku wieś należała do rodu Flemmingów.

Rewal przez wieki żył z morza. Na wielkiej mapie Księstwa Pomorskiego Eilharda Lubinusa z 1618 roku zapisano go jako Raval. Letnicy zaczęli przyjeżdżać w latach 30. XIX wieku, gdy miejscowość reklamowała się ciepłymi kąpielami morskimi, a w 1896 roku przez Rewal pojechał pierwszy pociąg wąskotorowej kolei z Gryfic do Niechorza. O rybackiej przeszłości przypominają dziś przystań przy ulicy Saperskiej i stojąca obok rzeźba rybaka, ale to wieloryby stały się nieoficjalnym symbolem miejscowości.

Od wsi rybackiej do kurortu z kolejką

Plac z wielorybami jest stosunkowo nowy, ale Rewal ma długą historię letniska. Po kolei wąskotorowej z Gryfic do Niechorza, która ruszyła 1 lipca 1896 roku, w 1913 roku wieś dostała też połączenie z Trzebiatowem. W okresie międzywojennym powstało tu wiele pensjonatów i willi. Na początku XX wieku mieszkał w Rewalu brytyjski malarz marynista Charles Pattison, który chętnie malował kościół w sąsiednim Trzęsaczu.

Kolejka jeździ do dziś jako Nadmorska Kolej Wąskotorowa, w sezonie na trasie Pogorzelica - Niechorze - Rewal - Trzęsacz. Stacja w Rewalu leży kilka minut spacerem od placu, więc przejażdżkę łatwo połączyć z wizytą przy wielorybach. Na południe od Rewala, około kilometra w głąb lądu, leży Śliwin, jedyna wieś gminy bez dostępu do morza, z wczesnośredniowiecznym grodziskiem i Aleją Lipową.

Autor: Wiktor Szostało, rzeźbiarz z Kołobrzegu i St. Louis

Szkielety zaprojektował Wiktor Szostało. Urodził się w 1952 roku w Poswolu na Litwie, a w 1958 roku jego rodzina przeprowadziła się do Kołobrzegu. Studiował malarstwo i rzeźbę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Był współzałożycielem Solidarności w Kołobrzegu, po wprowadzeniu stanu wojennego spędził kilka miesięcy w więzieniu, a w 1982 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych.

Według Wikipedii pracuje głównie w spawanej stali nierdzewnej, a także w drewnie i brązie. Ma pracownie w St. Louis w stanie Missouri i w Kołobrzegu. W Kołobrzegu stoi jego Pomnik Tysiąclecia, a w Stanach rzeźby w kościołach i siedzibach instytucji. Znany jest też z projektu Tree Hugger, w którym rzeźbione postacie obejmują drzewa. Rewalskie wieloryby należą do jego największych realizacji nad Bałtykiem.

Jak wyglądają rzeźby

Gmina opisuje je jako dwa szkielety wielorybów z wiecznie rdzewiejącego metalu, ważące 10 i 5 ton. Nie są realistycznym odwzorowaniem kości. Żebra tworzą szerokie, wygięte pasy stali ułożone jeden za drugim, więc przez szkielet widać plac i ludzi po drugiej stronie. Ogony unoszą się nad ziemią, a całość ma kolor rdzy, który w słońcu robi się ciepły, a w deszczu ciemnieje.

Mimo dużych rozmiarów rzeźby nie przytłaczają placu. Gmina pisze, że nie zakłócają krajobrazu i stały się znakiem rozpoznawczym miejscowości. Najlepsze ujęcie złapiesz, stając na skraju placu od strony deptaku: wieloryby są wtedy na pierwszym planie, a za nimi widać taras i niebo nad morzem. Rano, zanim zrobi się tłoczno, sfotografujesz je bez ludzi w kadrze.

Na rzeźby nie wolno się wspinać. Stal jest twarda, ma ostre krawędzie, a po deszczu robi się śliska. Pilnuj zwłaszcza dzieci, które chętnie przechodzą między żebrami. Rdza z konstrukcji brudzi też ubrania, o czym przekonało się już wielu turystów w jasnych spodniach.

Fontanna, której już nie ma, i strumyk w rynnach

Wieloryby miały być też fontanną. Gmina opisuje, że początkowo o każdej pełnej godzinie tryskała z nich woda, ale szybko z tego zrezygnowano, bo rdza z konstrukcji barwiła na rudo niemal cały plac. Wtedy wyszło na jaw, że materiał, który daje rzeźbom charakter, nie lubi się z wodą i jasnym brukiem.

Na placu został za to sztuczny strumyk. Woda płynie w aluminiowych, podświetlanych rynnach, a w kilku miejscach wylewa się kaskadowo na podłoże. Gmina pisze, że strumyk ma dawać ochłodę w upalne dni, choć bywa wykorzystywany zupełnie inaczej. Dzieci chętnie moczą w nim ręce i stopy, a wieczorem podświetlenie rynien dodaje placowi uroku.

Przebudowa centrum i spory wokół wielorybów

Wieloryby stanęły w czasie przebudowy centrum Rewala. Zaczęła się ona od tarasu widokowego z zejściem na plażę, zbudowanego w 2009 roku. W 2011 roku centrum zyskało nowe oblicze, z placem, deptakiem i rzeźbami. Gmina przyznaje, że zdania były podzielone: jedni uważali, że Rewal wypiękniał, inni, że stracił przez wycinkę wielu drzew.

Same rzeźby też budziły emocje. Według gminy ich koszt był wyższy niż niejednej miejskiej fontanny, a fontanny i tak trzeba było wyłączyć. Gmina pisze otwarcie, że mieszkańcy darzą wieloryby znacznie mniejszą sympatią niż wczasowicze. Ogłoszono też konkurs na imiona dla szkieletów i wyłoniono zwycięzców, ale nowe nazwy się nie przyjęły. Dla wszystkich to po prostu wieloryby.

Taras widokowy i zachody słońca

Kilka kroków od wielorybów zaczyna się taras widokowy, który jest jednocześnie głównym zejściem na plażę. Nie jest tak długi ani tak wysoki jak platforma w Trzęsaczu, ale gmina zaznacza, że widok na morze jest z niego doskonały. Najwięcej osób przychodzi tu o zachodzie słońca. Rewal leży na klifowym odcinku wybrzeża, więc z tarasu patrzysz na plażę z góry.

Drugi punkt widokowy na wysokim brzegu jest przy ulicy Parkowej. Jeśli chcesz porównać, jak wygląda zachód nad Bałtykiem w różnych miejscach wybrzeża, zajrzyj do artykułu zachody słońca nad morzem. Latem słońce zachodzi nad morzem późno, więc wieczorny spacer na taras dobrze zaplanować po kolacji.

Kąpielisko przy Placu Wielorybów

Zejście na plażę przez taras przy placu to jednocześnie jedno z kąpielisk strzeżonych Rewala. W sezonie 2026 ratownicy pracowali przy zejściu nr 5 od Placu Wielorybów i przy zejściu nr 2 od ulicy Różanej, a pełny sezon ratowniczy w gminie trwał od 27 czerwca do 31 sierpnia. Strefa dla osób, które nie umieją pływać, ma tu najwyżej 1,2 metra głębokości. Listę kąpielisk rada gminy uchwala co roku, więc przed przyjazdem sprawdź ją na rewal.pl.

Plaża pod tarasem jest w sezonie najbardziej oblegana w Rewalu, bo to najkrótsza droga z centrum. Jeśli szukasz więcej miejsca, przejdź plażą kilkaset metrów na wschód albo zachód. Gmina Rewal pobiera opłatę miejscową od osób przebywających tu turystycznie dłużej niż dobę, a jej wysokość i zasady opisuje strona gminy.

Kiedy przyjść na plac

Na zdjęcia przy wielorybach najlepszy jest wczesny poranek: na placu jest pusto, a słońce od wschodu ładnie podświetla rdzawą stal. W ciągu dnia w sezonie plac jest pełen ludzi wracających z plaży i idących do lokali. Wieczorem wszyscy kierują się na taras, żeby zobaczyć zachód słońca, a po zmroku świecą podświetlane rynny strumyka.

Poza sezonem plac jest cichy, a wieloryby wyglądają zupełnie inaczej na tle szarego nieba i wzburzonego morza. W majówkę i na początku lata gmina organizuje tu imprezy, a we wrześniu to dobre miejsce na spokojny spacer po plaży i tarasie, bez tłumów.

Czy w Bałtyku żyją wieloryby

Legenda z Rewala prowokuje do pytania, czy w Bałtyku w ogóle są wieloryby. Jedynym waleniem, który stale żyje w Bałtyku, jest morświn, mały kuzyn delfinów, dorastający do około półtora metra. W polskiej części morza jest bardzo rzadki i objęty ścisłą ochroną. Duże walenie, takie jak te przedstawione na placu, do Bałtyku zapływają sporadycznie.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o morskich ssakach Bałtyku, odwiedź fokarium w Helu, gdzie Stacja Morska Uniwersytetu Gdańskiego zajmuje się fokami i monitoringiem morświnów. Gdybyś na plaży zobaczył martwego albo rannego morskiego ssaka, nie dotykaj go i zgłoś to odpowiednim służbom. W Rewalu temat ogromnych zwierząt morskich najlepiej poznać w Parku Wieloryba.

Co dzieje się na placu: koncerty, biegi i Noc Świętojańska

Plac Wielorybów jest główną sceną plenerową Rewala. Od kilku lat odbywa się tu Rewal Jazz Festiwal Morze Jazzu. W 2025 roku koncerty zaplanowano na 28 i 29 lipca, z wolnym wstępem. Gmina pisała, że plac, jedno z najbardziej charakterystycznych miejsc regionu, zamienia się wtedy w scenę otwartą na dźwięki z całego świata.

Latem na placu startują biegi z cyklu Nadmorska Bieganina. W 2026 roku start w Rewalu wyznaczono właśnie tu, a zapisy prowadzono dzień wcześniej przy wielorybach. 20 czerwca 2026 roku na placu odbyła się Rewalska Noc Świętojańska z jarmarkiem, warsztatami rękodzieła, wyplataniem wianków i obozowiskiem rycerskim. Na majówkę gmina organizuje tu imprezy rodzinne. Program na bieżący rok publikuje gmina na rewal.pl.

Spacer po Rewalu: Aleja Zakochanych, Mały Książę i rybak

Od wielorybów łatwo ruszyć na krótki spacer po centrum. Aleja Zakochanych to deptak wyłożony kostką, z szpalerami tui po obu stronach. Pośrodku stoi ławeczka z brązowymi figurami Romea i Julii, a nieco dalej, przy ulicy Klifowej, druga, z Małym Księciem i Różą. Gmina pisze, że róża z rzeźby bywa celem wandali, więc turyści często wkładają Małemu Księciu do rąk żywe kwiaty.

Prostopadle do Alei Zakochanych biegnie Aleja Różana, gdzie rośnie kilkaset odmian róż, a tablice opisują symbolikę kwiatów. Przy ulicy Saperskiej, niedaleko przystani rybackiej, stoi metalowa rzeźba rybaka w sztormiaku i gumowcach, z fajką. Gmina opisuje ją jako miejsce pamięci tych, którzy nie wrócili z morza, dlatego mieszkańcy nazywają ją pomnikiem.

Rewal z dziećmi: Park Wieloryba

Jeśli dzieciom spodobały się stalowe szkielety, przy ulicy Kamieńskiej, przy drodze nr 102, działa Park Wieloryba. To park tematyczny o morzach i oceanach, podzielony na cztery krainy: Bałtyk, Giganci z Oceanów, Potwory z Głębin oraz osadę piracką z papugami. Według parku główną atrakcją jest model płetwala błękitnego o długości 35 metrów, a obok stoi około 100 modeli ryb i ssaków morskich w naturalnej wielkości.

Park jest płatny i działa sezonowo, więc godziny otwarcia sprawdź na jego stronie. Gmina prowadzi też w Rewalu bezpłatne place zabaw przy ulicy Słonecznej i Rybackiej, a przy ulicy Szkolnej kompleks sportowy z boiskami i kortami. Na deszczowy dzień najbliżej masz muzeum w Trzęsaczu.

Co zobaczyć w okolicy

Około półtora kilometra na zachód, w Trzęsaczu, stoją ruiny kościoła na klifie, z platformą widokową i multimedialnym muzeum. Dojdziesz tam plażą albo podjedziesz Nadmorską Koleją Wąskotorową, która ma przystanek w Rewalu. W drugą stronę kolejka jedzie do Niechorza, gdzie czeka latarnia morska i park miniatur latarni.

Kilka kilometrów na zachód, w Pustkowie, stoi Bałtycki Krzyż Nadziei, 19-metrowa replika krzyża z Giewontu. Na dłuższą wycieczkę jedź do Trzebiatowa, gdzie zobaczysz starówkę z ratuszem i słonicą Hansken oraz gotycki kościół Mariacki z wieżą wysoką na 90 metrów.

Jak dojechać do Rewala

Przez Rewal biegnie droga wojewódzka nr 102, która łączy nadmorskie miejscowości od Międzyzdrojów po Kołobrzeg. Ze Szczecina jedziesz drogą ekspresową S3, potem drogą nr 107 przez Kamień Pomorski i drogą 102 przez Pobierowo. W sezonie parkingi w centrum, blisko placu, szybko się zapełniają, więc jeśli nocleg ma własne miejsce postojowe, zostaw tam samochód i przyjdź pieszo.

Pociągiem dojedziesz do Gryfic, a stamtąd autobusem albo, w sezonie, kolejką wąskotorową do samego Rewala. Z każdego miejsca w Rewalu na plac dojdziesz pieszo w kilka, kilkanaście minut, bo miejscowość jest zwarta. Rowerem dojedziesz nadmorską trasą Velo Baltica, a w Rewalu działa gminna wypożyczalnia Rewal Bike System.

Gdzie nocować w Rewalu

Centrum przy Placu Wielorybów i ulicy Klifowej to najkrótsza droga na plażę i do lokali, ale też najwięcej hałasu wieczorem, zwłaszcza w czasie koncertów. Ulice bliżej stacji kolejki i Śliwina są spokojniejsze. Wszystkie oferty z mapą i odległością do morza znajdziesz na stronie noclegi w Rewalu, a więcej o plażach, kąpieliskach i atrakcjach przeczytasz w przewodniku Rewal: plaża, klif i atrakcje.

Jeśli wolisz mniejszą miejscowość, sprawdź noclegi w Trzęsaczu, skąd do wielorybów dojdziesz plażą, albo noclegi w Niechorzu przy latarni morskiej. Na rowerze albo kolejką wąskotorową dojedziesz z obu do Placu Wielorybów w kilkanaście minut, więc wieczorny koncert czy zachód słońca na tarasie nie wymaga samochodu.

Najczęstsze pytania

Gdzie są wieloryby w Rewalu?

Dwa stalowe szkielety wielorybów stoją na Placu Wielorybów w centrum Rewala, przy ulicy Sikorskiego, w rejonie skrzyżowania z ulicą Westerplatte. Plac kończy taras widokowy z głównym zejściem na plażę.

Kto jest autorem wielorybów w Rewalu?

Rzeźby zaprojektował Wiktor Szostało, rzeźbiarz związany z Kołobrzegiem i St. Louis w USA, który pracuje głównie w stali. Inspiracją była legenda o wielorybie wyłowionym przez rewalskich rybaków w XVIII wieku.

Ile ważą wieloryby w Rewalu?

Według gminy Rewal większy szkielet waży 10 ton, a mniejszy 5 ton. Oba są wykonane z rdzewiejącej stali.

Dlaczego wieloryby w Rewalu nie są fontanną?

Początkowo z rzeźb o pełnych godzinach tryskała woda, ale fontannę szybko wyłączono, bo rdza z konstrukcji barwiła na rudo cały plac. Na placu został sztuczny strumyk płynący w podświetlanych rynnach.

Czy wieloryby w Rewalu mają imiona?

Gmina ogłosiła kiedyś konkurs na imiona dla obu szkieletów i rozstrzygnęła go, ale według rewal.pl nowe nazwy zupełnie się nie przyjęły. W serwisach turystycznych można trafić na różne imiona, a mieszkańcy i turyści mówią po prostu wieloryby.

Aktualizacja: 14 października 2026